عکس۱

عکس 2

عکس 3

پ.ن: از ختم قران هنوز ۶ جزء باقی مونده. دوستانی که تمایل دارن اعلام بفرمایند.

پ.ن: همه جزء ها برداشته شد. ممنون

خوب شروع میکنیم با توکل بر خدا:

یکی از تفریحات من و دخترک و این اواخر لیلا اینه که شعر ذیل رو به این صورت که یک مصرع توسط دخترک و یک مصرع توسط ما خونده میشه و در آخر همه گی همخوانی میکنیم! شعر هم به سبک خراسانیه و از مضامین فوق تصوری برخورداره:

خوشگلِ مش ماشالا

فدات بشم ایشالا!!!

دخترک هم یاد گرفته چطور باید کاراشو پیش ببره و به خواسته هاش برسه. دیروز تلفن زده که بابا برام خمیر بخر. بهش میگم خمیر که داری. تازه برات خریدم. یه جوری با ناز و همچین دلبرانه میگه بابا! بابا! جوری میگه که پای آدم سست میشه و نمیتونه بگه نه. دیشب هم بهش میگم اگه لیوان شیرت رو بخوری برات فلان کار رو میکنم. دوباره به همون صورت میگه بابا! خواهش میکنم! فکر کنم دخترک من هم همون کلاسی رو میره که همه خانمها میرن!!!

دیشب به اتفاق دخترک مشغول مامان بازی یا خاله بازی یا هرچی! بودیم. مامانی هم که در اینجا نقش مادر بزرگ قصه ما رو بازی میکنه داشت با خیال راحت به کاراش می رسید. در این بازی من نقش بابای نی نی ها رو بازی میکردم و وظیفه م بیدار کردن نی نی ها و جونورا از خواب و بردنشون به دستشویی و آماده کردنشون برای صبونه بود. زهرا هم نقش مامان نی نی ها و مشغول آماده کردن نون و پنیر و مربا و عسل و کره بود! جالب این بود که با هرکدوم از نی نی ها باید یه جور برخورد میکردم. مثلا" هاپو اجازه داشت تا موقع پهن شدن سفره لالا کنه. بقیه این اجازه رو نداشتن! بعد صبونه هر کدوم از جک و جونورا هم فرق داشت! یکی دوس داشت فقط مربای خالی بخوره! یکی عسل دوس نداشت و باید تخم مرغ بخوره! یکی هم چای سبز!!!!

نی نی ها در حال آماده شدن برای صبحانه

نی نی ها در کنار مامانشون