دخترک این روزها دوران شیرین زبونیشه. حرفهایی که شنیده رو داره تکرار میکنه و به خورد خودمون میده! اونم با چه لهجه ای!مثلا" توی اتاقش داره بازی میکنه بعد داد میزنه مامان! مامانش میگه بله. میگه بیا. بعد فوری میگه کارت دارم! با اخم هم میگه و با دستاش هم اشاره میکنه که بیا. یا مثلا" من رو صدا میزنه. جواب که میدم ،میگه داری چیکار میکنی؟! باید هم حتما" به خانم حساب پس بدیم که چیکار میکنیم. شبا که میرم خونه میگه سر کار بودی؟ انقدر هم قشنگ برام قصه تعریف میکنه از روی کتاباش. قصه هایی که مامانش براش از روی کتاب میخونه رو شب برا من تعریف میکنه !

وقتی بهت میگم بابایی بوس میخواد ، بدون تقلا و فرار میای بوست کنم. هر دو طرف هم باید بوس بشه و محکم. یه وقتایی هم که دلت برام میسوزه یا خیلی احساساتی میشی حتما" خودت اول باید بابایی رو بوس کنی ! اونم با صدا و از هر دو طرف. گاهی اوقات هم به راحتی بوس اضافه نمیدی! باید حتما" گریه کنم تا بوس بدی. البته 2 تا بوس بی نوبت و صفه! برا اضافه ش میگی گیله ( گریه) کن!!!تازه اونم اگه حوصله داشته باشی! ولی بدون هیچ منبع انرژی تو این دنیا برام مثه بوسات نیست که همه خستگی روزم بیرون میره از تنم بابایی.