یکی از تفریحات من و دخترک و این اواخر لیلا اینه که شعر ذیل رو به این صورت که یک مصرع توسط دخترک و یک مصرع توسط ما خونده میشه و در آخر همه گی همخوانی میکنیم! شعر هم به سبک خراسانیه و از مضامین فوق تصوری برخورداره:

خوشگلِ مش ماشالا

فدات بشم ایشالا!!!

دخترک هم یاد گرفته چطور باید کاراشو پیش ببره و به خواسته هاش برسه. دیروز تلفن زده که بابا برام خمیر بخر. بهش میگم خمیر که داری. تازه برات خریدم. یه جوری با ناز و همچین دلبرانه میگه بابا! بابا! جوری میگه که پای آدم سست میشه و نمیتونه بگه نه. دیشب هم بهش میگم اگه لیوان شیرت رو بخوری برات فلان کار رو میکنم. دوباره به همون صورت میگه بابا! خواهش میکنم! فکر کنم دخترک من هم همون کلاسی رو میره که همه خانمها میرن!!!