سلام. شش ماهی میشه که دست و دلم به نوشتن نرفته و این هم لابد شانس علی آقای ماست که سرش بی کلاه موند و نتونستم خاطراتش رو بنویسم. بخشی ش گناهش گردن بلاگفای مزخرفه که همه خاطرات گذشته رو پاک کرد (بی لیاقت). بخشی ش هم لابد گردن تنبلی من و تنوع شبکه های اجتماعی و از مد افتادن وبلاگ.

اما اگه از حال ما خواسته باشید، خوبیم و ملالی نیست جز مریضیها و سرماخوردگیهای مدام این فصل. علی اقا که 10 ماهش شد. غذا میخوره و فعلا" فقط " بَ بَ " یاد گرفته که معلوم نیست میگه بابا یا به به! وقتی هم یه چیز جدید میبینه میگه " پوف" ! 4 دست و پا میره و 2 تا دندون در آورده و همه جا سرک میکشه و هر چی سر راهش باشه با ولع تمام میخوره.دیروز هم از روی تختش خودش رو انداخته روی زمین. یه عادت بدی هم که داره وقتی گشنه ش میشه دیگه اشنا و غریبه سرش نمیشه. چشماش رو میبنده و شروع میکنه جیغ و گریه. به شدت هم غریبی میکنه و گارد میگیره.

زهرا خانم هم خانمی شده برای خودش. کلاس اول هست و با سواد شده تقریبا" و هرچی ببینه میخونه. ظرف میشوره گاهی و همچنان غذا نخوره! متخصص در جذب انواع ویروس سرماخوردگی هم هست . شما خوبید؟